tumblrbook

Havaların ısınmasına üzülmek istersem, bu kazağı bir daha uzunca bir süre giyemeyeceğimi düşünür bunu beceririm. Mavi kazağı yani. Şaka şaka.

Diyetteyim demiştim ya, hedefim mavi kazağa girebilmek. Ehe şakacılığım üstümde bu akşam.

Vizeler esnasında güzelim diyetim de gitti zaten. Bütün tabuları yıkarak bir cuma akşamı yeniden diyete başladım ben de.

Bir yandan da spora başladım. Hayatında okul bahçesinin etrafında iki turu zor koşan ben, nebçim zorlu geçen 1-1.5 saat spor yapıyorum. Ödülüm de birinin zayıfladın mı sen diye sorması. Ha sordular mı, yoh. Çünkü verdiğim kilo devede kulak. Adeta. 

Korkunç bir vize ayı daha sona erdi.

Vize ayı olmasına rağmen son iki güne 5 sınav koyanlara burdan selamlarımı gönderiyorum.

Sonra birden hasta olursunuz. Düzenli aralıklarla silmekten burnunuz kızarmaya başlar. Dikkatli gözler bunu hemen farkeder ve “Hasta mı oldun sen, Burcu?” Sevinirsiniz. Çünkü ilgilenilmek güzel şey.

Önceden bunalıp pencereyi açtığınız oda sıcaklığında 2-3 kat giyinseniz bile yetmez.

Bir yandan da hasta iken canınız hiçbir şey yapmak istemez. Arkadaki renkli dünya sizi ilgilendirmez.

Odanızı toplamak istemezsiniz.

Bir gün öncesine kadar kafanıza taktığınız konular artık ne kadar da önemsizdir.

Ve yastıklar ne kadar da arkadaş canlısı.

Verdiğim araların, çalışma süremden daha uzun olduğu bir günden bu da. 

Ayrıca da ertesi gün vize olan bir gündür kendileri.